90'lı yıllardan bu yana futboldaki en büyük değişim kuşkusuz kadın futbolunun gelişimiydi.
20.yüzyılın büyük bir kısmında İngiliz Futbol Birliği tarafından uygulanan yasağın kalkmasıyla, kadın futbolu 30 milyon futbolcusuyla dünyanın en çok gelişen sporu oldu. Fakat, halen Dünya Kupası maçları dahi çok az ilgi çekiyor. Amerika'da 2003 yılında ilgi azlığından dolayı liglere 1 yıl ara verildi.
Bu bir paradokstu aslında: Kadınlar futbol oynuyorlar ama onu izlemiyorlar. Olaya daha genel bakarsak kadın-erkek çok az insan kadınların yer aldığı spor aktivitelerini takip ediyor. Kaçımız WNBA izliyoruz? İstesek de izleyebilir miyiz? Gazetelerdeki spor sayfaları erkeklere ait, araştırmalar gösteriyor ki spor sayfalarının %90'ından fazlası erkeklere adanmış durumda.
Ne zaman kadın sporcularla ilgili bir haber yapılsa, bu haber genellikle güzellik üzerine kurulu oluyor. Veya ciddi bir tarzla yazılmış : " Kadın futbolu genelde yok sayılıyor. Ama Jane Smith çok yetenekli bir forvet ve hiç para kazanmamasına rağmen erkekler kadar çok çalışıyor" tandansında sıkıcı makaleler yayınlanıyor.
Belki de erkek muhabirler kadın futboluna bir şans vermeliler. Sonuçta insanlar kadın futbolunu ancak medya ondan söz ederse takip edebilirler.
Öte yandan New York Barnard College'de spor tarihi öğretim üyeliği yapan Kathryn Jay, çok az okuyucunun kadın spor aktivitelerinden haberdar olmak istediklerini düşünüyor: "Çoğu kadın okuyucu erkek takımlarıyla daha çok ilgileniyor. Spor çok uzun yıllardır erkek kimliğini anlamanın, erkek olmanın bir yoluydu. Kadın sporunun, belki biraz tenis biraz da golf dışında zaman böyle bir misyonu olmadı." Şimdilerde, bu durumun değişmeye başladığını da eklemeyi ihmal etmiyor, Jay.
Bugün bile, erkekler kendilerine rol model olarak bir atleti seçebiliyorken, kadınların önlerinde Madonna veya Jennifer Aniston'dan başka rol model bulunmuyor.
